Propertius elegiae 2, 12

Reference basis text: P. Fedeli, 2005

Editing of the digital edition: C. Formicola, 2010

Data insertion and check: P. Marzano, 2010

Other sections


Quicumque ille fuit, puerum qui pinxit Amorem,

      Nonne putas miras hunc habuisse manus?

Is primum uidit sine sensu uiuere amantis

      Et leuibus curis magna perire bona.

5

Idem non frustra uentosas addidit alas,

      Fecit et humano corde uolare deum:

Scilicet alterna quoniam iactamur in unda

     Nostraque non ullis permanet aura locis.

Et merito hamatis manus est armata sagittis

10

      Et pharetra ex umero Cnosia utroque iacet:

Ante ferit quoniam tuti quam cernimus hostem

     Nec quisquam ex illo uulnere sanus abit.

In me tela manent, manet et puerilis imago;

      Sed certe pennas perdidit ille suas:

15

Euolat heu nostro quoniam de pectore nusquam,

      Assiduusque meo sanguine bella gerit.

Quid tibi iucundum est siccis habitare medullis?

     Si pudor est, alio traice tela tua!

Intactos isto satius temptare ueneno:

20

      Non ego, sed tenuis uapulat umbra mea.

Quam si perdideris, quis erit qui talia cantet,

      (Haec mea Musa leuis gloria magna tua est),

Qui caput et digitos et lumina nigra puellae

      Et canat ut soleant molliter ire pedes?

1

puerum N P F 4

primus F